شنيديد ، مردان و زنان با ايمان نسبت به خود [ و كسى كه همچون خود آنها بود ] گمان خير نبردند » . « 1 » پاسخ : در برخى آيات بين كلمهء انفس و اقرباء مقابله افتاده و نمىتوان در همه جا ادعا كرد انفس به معناى اقرباء است . خداوند مىفرمايد : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد خود و خانوادهء خويش را از آتش حفظ كنيد » . « 2 » در اين آيه انفس در نفس انسان به معناى حقيقى آن استعمال شده ولى در آيهء مباهله مجازاً در معناى تنزيلى به كار رفته يعنى امام على عليه السلام به منزلهء پيامبر صلى الله عليه و آله در جميع فضايل است . نه اين‌كه نفس پيامبر صلى الله عليه و آله باشد . ابن‌تيميه : « اين كه پيامبر اين چهار نفر را همراه خود آورد مقصود اجابت دعا نبود زيرا دعاى پيامبر به تنهايى كافى بود » . « 3 » پاسخ : اگر چنين بود چرا خداوند از پيامبر خواست از نصارا بخواهد كه اين افراد را نيز بياورند . اگر وجود آنها در مباهله دخيل نبود چه نيازى به اين دعوت بود به خصوص كه در آخر آيه آمده : « سپس همگى با هم مباهله كنيم » . سخن ابن‌تيميه اجتهاد در مقابل نص است چون مطابق برخى روايات پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « هر گاه من دعا كردم شما

--> ( 1 ) . نور : 12 ( 2 ) . تحريم : 6 ( 3 ) . منهاج السنه ، ج 7 ، ص 122 - 130